Czym właściwie jest złość?

Złość, to gwałtowny i przeważnie nieprzyjemny stan emocjonalny, któremu towarzyszy pojawienie się dużej ilości energii, domagającej się  jakiegoś sposobu rozładowania. Złość zaprasza nas do natychmiastowego jej wyrażenia. Może się objawiać zarówno w lekkiej irytacji czy niechęci, jak i w potężnej niszczycielskiej furii. Stanowi taką istotę emocji jak rozczarowanie, niechęć, zazdrość, wrogość, wściekłość, nienawiść. Złość jest emocją bardzo odczuwalną w ciele- rozpoznajemy ją po napiętych mięśniach, przyśpieszonym oddechu, bijącym szybko sercu. Jej zadaniem jest zmobilizować organizm do walki, ucieczki, bądź zamrożenia. Wszystkie te fizyczne odczucia oznaczają maksymalne zmobilizowanie do działania. Złość pojawia się w człowieku, gdy jakaś jego potrzeba jest niezaspokojona lub gdy grozi mu utrata doświadczonego w danym momencie dobrostanu. W czystej formie widać to u małych dzieci, kiedy to jeszcze nie używając rozumu, nie są w stanie powstrzymać od wyrażania swoich potrzeb. Potrzebują jeść, pić, bawić się, bezwzględnie informując o tym całą najbliższą okolice, domagając się natychmiastowego zaspokojenia.

Złość, jak wszystkie inne uczucia, sama w sobie jest dobra, gniew jest dobry, zazdrość jest dobra, nienawiść jest dobra- w ten sposób należy patrzeć na te emocje, jeśli tego nie zrobimy, będziemy mięli ze złością problem do końca życia, po prostu będziemy się z nią męczyć. Trzeba pamiętać, że nie należy mieszać uczucia  złości z wyrażaną na zewnątrz agresją, która ma w niej źródło. Uczucia mogą być dla nas trudne, ale nigdy złe. Złość, to uczucie, które czyni nas zdolnymi do walki- zarówno z kimś, jak i o coś. Złość to potężna siła, wszczepiona głęboko w ludzką naturę, którą każdy z nas może wykorzystać na różne sposoby. Używając jej możemy siać zniszczenie ale osiągać i dobre cele. Jeżeli zdobędziemy się na uważne wsłuchanie się w swoją złość, spróbujemy otworzyć się na to, co ma nam do powiedzenia, to usłyszymy oprócz potrzeb, również słowo „nie chce”- czyli gniew. Gniew, to uczucie, które rodzi się w nas, kiedy stajemy naprzeciwko czegoś, co wywołuje w nas sprzeciw. Uczucie to informuje nas, że dotyka mnie coś, na co nie mogę i nie chcę zezwolić. Stawianie granic, obrona samego siebie to ważna funkcja złości. Odczuwanie złości pozwala się zorientować, że uczestniczymy w czymś, na co nie mamy ochoty. Daje energię potrzebną do obrony, do przetrwania w trudnych sytuacjach. Drugim źródłem i obliczem złości jest frustracja, która jest towarzyszem naszych potrzeb. Frustracja zmusza nas do działania, im jest większa, tym więcej jesteśmy w stanie dać z siebie, tym intensywnej walczymy o zaspokojenie swojej potrzeby.

Dodaj komentarz