Muzykoterapia w Polsce, choć zyskuje coraz większą popularność, wciąż jeszcze spotyka się z niezrozumieniem. Pracując jako muzykoterapeuta z osobami ze schorzeniami psychosomatycznymi, podczas pierwszego spotkania przeważnie pada pytanie: „To jakiej muzyki będziemy słuchać?”. A przecież muzykoterapia to nie tylko słuchanie ulubionych piosenek, „Muzykoterapia jest procesem, w którym wykwalifikowany muzykoterapeuta posługuje się muzyką lub jej elementami w celu przywracania zdrowia, poprawy funkcjonowania lub wspierania rozwoju osób z różnorodnymi potrzebami natury emocjonalnej, fizycznej, umysłowej, społecznej lub duchowej. Muzykoterapia jest dyscypliną bardzo szeroką i praktykowaną na różne sposoby, jest systematycznym procesem, który bazuje na relacji: klient-muzyka-terapeuta.

Poznawszy specyfikę schorzeń psychosomatycznych, postanowiłam w swojej pracy skoncentrować się głównie na pracy z emocjami, które są tak  ważnym czynnikiem  w naszym życiu, a tak bardzo zaniedbywane i często niezauważalne, wręcz niepotrzebne, często słyszę, iż: „Emocje są złym doradcą”. A przecież  emocje są nam potrzebne, wszystkie bez wyjątku, bo gdyby było inaczej nie zostalibyśmy w nie wyposażeni. Pozwalają nam poznać rzeczywistość, ułatwiają kontakt z innymi, kierują naszym zachowaniem. Tak naprawdę są źródłem informacji o nas samych. Można porównać je do dzieci, ponieważ nie wszystkie są radosne, są i trudne dla nas, nie poradzą sobie same, wymagają uwagi i opieki, akceptacji, zrozumienia, że tak naprawdę wszystkie są dobre i potrzebne. Nie można ich pozostawić samemu sobie, niezauważonych, nie można ich po prostu zakopać, zapomnieć, czy udawać że ich nie ma,  ponieważ prędzej czy później dadzą o sobie znać ze zdwojoną siłą.         Zajęcia muzykoterapeutyczne, które prowadzę mają na celu ujawnić oraz rozładować zablokowane emocje i napięcia, dążyć do integracji w grupie poprzez komunikację niewerbalną. Zadania, które realizuję mają spowodować u pacjentów zmianę nastawienia do życia, przełamywać niechęć do otwartości, chęć mówienia o sobie i swoich odczuciach, a także zwiększyć świadomość o swoich uczuciach nazywając je. Zauważania swoich potrzeb, budowania wiary w swoje możliwości, oraz zaufania do innych i chęci pracy twórczej. Terapia poprzez muzykę i grę na instrumentach perkusyjnych umożliwia komunikację niewerbalną, dzięki której można przepracować swoje problemy bez użycia słów. Warto zwrócić uwagę na to, iż sfera emocjonalna, jest tą, na którą muzyka oddziałuje szczególnie intensywnie, ponieważ jest źródłem silnych przeżyć emocjonalnych, dlatego też specyfiką muzykoterapii jest dostarczenie tych przeżyć.

Na zajęciach stosuję metody wizualizacji kierowanej muzyką  i techniki projekcyjne autorstwa dr E. Galińskiej, mające na celu uruchomienie procesów wyobrażeniowych na zasadzie indukcji kierowanej, oraz wyrażania emocji i ich zaakceptowania.

Z informacji zwrotnych  i własnych obserwacji, wnioskuję, iż pacjenci ze schorzeniami psychosomatycznymi w większości mają największy problem ze złością. Wytłumiają emocje trudne- złość, często nie dopuszczają jej do głosu, nie potrafią jej okazywać, wolą swoją złość przemilczeć i „dusić „ ją w sobie. Tak naprawdę nie akceptują swojej złości i próbują z nią walczyć, kosztem swojej siły, przez co tracą swoja energię i brak im siły na cokolwiek. Techniki na wyrażanie emocji trudnych uświadamiają  jak ważna jest złość, jak bardzo energetyczna i jak dużo energii kosztuje jej blokowanie. Uczą się ją wyrażać w optymalny i akceptowalny dla siebie sposób nie raniąc przy tym innych. Pozwolenie sobie na wyrażenie złości w sposób  symboliczny na instrumentach powoduje u tych osób lekkość, ciepło w ciele oraz wewnętrzny spokój.

Przedstawiony w wielkim skrócie aspekt emocji a w szczególności złości, nie oddaje oczywiście istoty sprawy i jest zaledwie wycinkiem muzykoterapii, która to oddziałuje kompleksowo na człowieka. Pozostałe aspekty, to szeroka gama technik i metod, która w rękach właściwie wykształconego  muzykoterapeuty w potrzebnym dla pacjenta czasie jest w stanie dokonać w nim przemiany w szczęśliwego, zdrowego człowieka.

 

 

 

 

 

 

Bibliografia:

Podstawy muzykoterapii- pod redakcją K. Stachyry, 2014 r. Lublin

Czasem trudne, zawsze dobre. Jak zrozumieć i pokochać własne emocje-  J. Krzysztofowicz, 2017 r. Kielce

Muzykoterapia. Wykorzystanie technik aktywnych i receptywnych   w profilaktyce stresu-  M. Kronenberger, 2004 r.Łódź

Szkolenie z muzykoterapii klinicznej i psychodramy w zakresie psychiatrii i psychoterapii- E. Galińska, 2014 r. Warszawa

Dodaj komentarz